Fyrir aðstandendur

Það getur verið sárt að sjá einhvern sem manni þykir vænt um bregðast reiður við því hvernig maður borðar eða andar. Það hjálpar að vita hvað er að gerast og að það snýst ekki um mann sjálfan.

Hvað er að gerast?

Fyrir manneskju með misophoniu bregst líkaminn við ákveðnum hljóðum eins og eitthvað hættulegt sé á ferð: hjartslátturinn eykst, vöðvarnir spennast og reiði eða viðbjóður hellist yfir. Þetta gerist ósjálfrátt og á sekúndubroti. Það er ekki val, og það er ekki dómur yfir þér.

Það er líka algengt að hljóð frá nánustu fjölskyldu séu erfiðust. Það segir ekkert um tilfinningarnar sem viðkomandi ber til þín.

Það sem hjálpar

Að finna jafnvægið

Það er eðlilegt að vilja hlífa ástvini sínum við kveikjuhljóðum. Rannsóknir á fjölskyldum barna með misophoniu sýna að fjölskyldur aðlaga sig oft mjög mikið, jafnvel meira en fjölskyldur barna með kvíðaraskanir. Ef aðlögunin verður til þess að hver fer í sína áttina, fólk borðar alltaf í sitthvoru lagi eða forðast að vera í sama herbergi, getur samveran sem allir þurfa á að halda smám saman horfið.

Markmiðið er því ekki að útrýma öllum hljóðum, heldur að finna leiðir til að vera saman sem virka fyrir alla á heimilinu. Það getur verið tónlist eða útvarp við matarborðið, sæti sem henta, samkomulag um hlé eða rými til að draga sig í hlé án útskýringa. Fagfólk getur hjálpað fjölskyldunni að finna slíkar leiðir saman.

Ef barnið þitt er með misophoniu